W każdym domu jest pomieszczenie, do którego wraca się najczęściej, choć rzadko z jednego powodu. Rano po kawę, w ciągu dnia do pracy przy stole, wieczorem do rozmowy. Strefa dzienna jest tym miejscem — i od jej rozplanowania zależy więcej, niż wynikałoby z metrażu.
W domach FLAGOVA strefa dzienna zajmuje parter: otwarta kuchnia, salon i jadalnia złączone w jedną przestrzeń, a w domu C połączone bezpośrednio z dużym tarasem i ogrodem. Otwarty układ nie jest tu modą ani sposobem na powiększenie wrażenia przestrzeni. Chodzi o coś prostszego — o światło, które wchodzi z kilku stron i przenika cały poziom, oraz o widok, który nie urywa się na ścianie. Osoby w domu pozostają ze sobą, nie tracąc się w osobnych pokojach.
Kuchnia w tym ujęciu przestaje być zapleczem. Traktowana jak mebel, nie jak instalacja, staje się częścią salonu — z wyspą, przy której równie dobrze pracuje się, je i rozmawia. Granicę między „gotuję” a „jestem z wami” się znosi.
Dom — przez kilka miesięcy — mieszka także na powietrzu.
Najważniejsza jest jednak relacja z tym, co na zewnątrz. Taras i ogród nie są dodatkiem za szybą; przy dobrze poprowadzonym przejściu strefa dzienna w cieplejszej porze roku po prostu się przedłuża. Stół można przenieść na taras, drzwi zostawić otwarte, a dom — przez kilka miesięcy — mieszka także na powietrzu.
W takim wnętrzu strefy wyznacza się nie ścianami, lecz światłem i ustawieniem mebli: część do jedzenia bliżej kuchni, część do odpoczynku przy oknie, miejsce do pracy tam, gdzie najdłużej jest jasno. To układ, który nie narzuca jednego sposobu życia, tylko pozwala domowi ułożyć się wokół tych, którzy w nim mieszkają.
